ดัดแปลงมาจากหนังสือการ์ตูน ซึ่งเป็นผลงานของ Adachi Mitsuru

แนวซีรี่ส์ โรแมนติก กีฬา ตลก
>> เรื่องย่อ
จากการ์ตูนขายดีของนักเขียนชื่อดังชาวญี่ปุ่น กลับมาอีกครั้งในรูปแบบซีรีส์เรื่องยาว H2~Kimi to Itahibi เรื่องราวของนักเรียนมัธยมปลาย ผู้ชื่นชอบกีฬาเบสบอล โดยมีความฝันเพื่อมุ่งสู่โคชิเอ็น(สนามเบสบอลที่ใช้แข่งรอบชิงชนะเลิศระดับ ประเทศ) พร้อมทั้งความรักแสนคิคุน่ารัก ถ่ายทอดผ่านนักแสดงหนุ่มขวัญใจวัยรุ่น ยามาดะ ทาคายูกิ และ นักแสดงสาวหน้าหวานตาโต ซาโตมิ อิชิฮาระ

ฮิโร คุนามิ พิชเชอร์ ทีมแชมป์เบสบอลระดับประเทศตอนมัธยมต้น เมื่อจบชั้นมัธยมต้น หมอบอกว่าข้อศอกมีปัญหาไม่สามารถเล่นเบสบอลได้อีก จึงได้ย้ายมายัง โรงเรียนมัธยมปลาย เซนซาวะ โดยสมัครเข้าชมรมฟุตบอล โดยย้ายมาพร้อม โนดะ อะซูชิ คู่หูจากทีมแชมป์สมัยมัธยมต้น โดยโนดะก็ไม่สามารถเล่นเบสบอลได้เช่นกันเนื่องจากหมอบอกว่าหลังมีปัญหา จึงไม่ได้เข้าชมรมเบสบอลเช่นกัน

โคกะ ฮารุกะ ผู้จัดการทีมชมรมเบสบอล ของโรงเรียนเซนวาวะ ผู้ชื่นชอบเบสบอลมาก แต่สมาชิกในชมรมตอนนี้ เป็นทีมที่ไม่เป็นระเบียบและอ่อนหัดมาก ได้นัดแข่งกับทีมเบสบอลอื่น แต่ก่อนวันแข่งได้ถูกเขายกเลิก เพราะไม่อยากแข่งด้วย คิเนะ เรียวทาโร่ กัปตันทีมเบสบอลผู้หลงรักฮารุกะ จึงเสนอกับ ฮารูกะ ว่าจะให้ทีมฟุตบอลมาแข่งเบสบอลด้วย โดยมีข้อแม้ว่าถ้าชมรมเบสบอลชนะ ฮารุกะ ต้องย้ายไปเป็นผู้จัดการทีมฟุตบอล โดยในวันแข่งชมรมฟุตบอลทำคะแนนนำชมรมเบสบอลไปขาดลอย และยังทำท่าทางดูหมิ่นทีมชมรมเบสบอล ทำให้ ฮิโร คุนามิ ทนไม่ได้จึงขอลาออกจากชมรมฟุตบอลและย้ายไปร่วมทีมเบสบอล พร้อมโนดะ อะซุชิ เพื่อนสนิทจึงย้ายไปร่วมทีมด้วย โดยเมื่อทั้งสองคนเข้าไปร่วมทีมเบสบอลได้ทำคะแนนไล่ฟุตบอลจนเกือบทันแต่แพ้ ไป 1 แต้ม หลังจากวันแข่ง โคกะ ฮารุกะ จึงได้ตามไปขอให้ คุนามิ และ โนดะ เข้าชมรมเบสบอล แต่ทั้ง 2 ปฎิเสธเพราะหมอบอกว่าทั้งคู่บาดเจ็บไม่สามารถเล่นเบสบอลได้ ต่อมาทั้งคู่ได้รู้ว่า หมอที่รักษาตนเป็นหมอปลอมต้มตุ่น จึงช็อคมากจึงไปโรงพยาบาลให้ตรวจดูถึงได้ทราบว่าทั้งคู่ปกติดีไม่มีอาการบาด เจ็บ ในที่สุดจึงเข้าชมรมเบสบอล

เมื่อเข้าชมรมเบสบอล ฮิโร คุนามิ ได้ตามหาคนในโรงเรียนมาร่วมทีมเพิ่ม เพื่อมุ่งสู่การแข่งระดับประเทศ โดยได้ คิเนะจากชมรมฟุตบอล ย้ายมาร่วมทีมด้วย และได้ลูกชายผู้อำนวยการโรงเรียนมาร่วมทีมด้วย แต่ผู้อำนวยการโรงเรียนจะยุบชมรมเบสบอล เนื่องจากไม่อยากให้ลูกชายเล่นเบสบอล ในที่สุดจึงได้ตกลงกับผู้อำนวยการว่าให้แข่งกับโรงเรียนมัธยมปลาย เมวะ ถ้าชนะจะให้ตั้งชมรม แต่ก็พลาดแพ้แต่ผู้อำนวยเห็นว่าลูกตนเองอยากเล่นเบสบอลจริงๆ จึงยอมให้ตั้งชมรมเบสบอลได้ ต่อมาผู้อำนวยการได้ติดต่อโค๊ชมาคุมทีมโดยเป็นพี่ชายของฮารุกะ และได้เปิดรับสมัครคนเข้าชมรมเพิ่มขึ้นและฝึกอย่างเป็นระบบ ทำให้ผู้เล่นในทีมดีขึ้น

ในปีแรกของชั้นมัธยมปลาย โรงเรียนเซนซาวะ นำทีมโดย ฮิโร คุนามิ ฟิตเชอร์ผู้ขว้างลูกได้เร็วและแรงมาก สามารถพาทีมผ่านรอบคัดเลือกระดับจังหวัดไปแข่งระดับประเทศได้ พร้อมกับโรงเรียน เมวะ ที่นำโดย ฮิเดโอะ ทาจิบานะ จอมตีโฮมรัน เพื่อนร่วมทีมสมัย ม.ต้น ผ่านเข้าไปแข่งระดับประเทศเช่นกัน แต่แล้วในการแข่งระดับประเทศปีแรกนี้ โรงเรียนเซนซาวะ พลาดตกรอบแรกเนื่องจาก ได้รับบาดเจ็มที่ขา และโรงเรียนเมวะ ที่นำโดย ฮิเดโอะ สามารถพาทีมไปแข่งที่ สนามโคชิเอ็น ที่ทุกคนใฝ่ฝันได้สำเร็จ และสามารถชนะเลิศระดับประเทศด้วย

ต่อมาในปีที่สองของมัธยมปลาย โรงเรียนเซนซาวะ ที่นำโดย ฮิโร คุนามิ สามารถพาทีมได้แชมป์ระดับประเทศได้สำเร็จ แต่น่าเสียดายที่ไม่ได้แข้งกับ โรงเรียน เมวะ เนื่องจาก ฮิเดโอะได้รับบาดเจ็บ และตกรอบไปก่อนแล้วทำให้ทั้งสองทีมอดแข่งกัน

ต่อมาในปีที่สามของมัธยมปลาย โรงเรียนเซนซาวะ และ โรงเรียนเมวะ ก็ได้เจอกันในรอบชิงชนะเลิศที่โคชิเอ็น และเป็นการเจอกันครั้งแรกของ 2 ยอดผู้เล่น ฮิโร คุนามิ ฟิตเชอร์ยอดเยี่ยม ปะทะกับ ฮิเดโอะ ทาจิบานะ จอมตีโฮมรัน และในที่สุด ฮิโร คุนามิสามารถพาโรงเรียน เซนซาวะชนะเลิศได้สำเร็จ

หลังจากจบชั้นปีที่สาม ทุกคนก้าวไปสู่ความฝัน ต่อๆไปของแต่ละคน โดย ฮิโร คุนามิ และ ฮิเดโอะ ทาจิบานะ ก้าวไปสู่การเป็นนักเบสบอลอาชีพ และโคกะ ฮารุกะก็ฝันอยากจะเป็นแอร์ฮอสเตส ส่วนอามามิยะ ฮิคาริก็ไปเรียนต่อ พร้อมทั้งเพื่อนๆทุกคนที่เรียนจบปีสาม ก็แยกย้ายกันไปสู่ความฝันต่อๆไปของแต่ละคน